Kazik Staszewski przez lata zdobył sławę jako lider Kultu, ale jego życie nie ogranicza się do muzyki i sceny. W artykule przyglądamy się jego synom i sprawdzamy, czym zajmują się na co dzień oraz czy wybrali podobną drogę do znanego ojca. Poznajemy też, jak chronią swoją prywatność i co wiadomo o ich relacjach z muzycznym światem.
Jan Staszewski, urodzony w 1987 roku, od początku szukał własnego brzmienia, bliższego reggae i hip-hopowi niż rockowi. Choć dorastał w domu pełnym różnorodnej muzyki, najpierw słuchał i zajmował się grafiką, a dopiero później zaczął grać i śpiewać. Występuje jako Janusz i podkreśla, że nie kopiuje muzycznej tożsamości Kazika.
W 2011 roku wydał debiutancki album „Piosenki o miłości”, na którym znalazło się 14 autorskich utworów utrzymanych głównie w reggae’owym klimacie. Jest też beatboxerem, grafikiem i muzykiem związanym z alternatywą. Zaprojektował okładki albumów ojca: „12 groszy”, „Na żywo, ale w studio” i „Porozumienie ponad podziałami”. Kult wykonuje na koncertach akustycznych jego utwór „Głowa do góry”.
Jan Staszewski konsekwentnie rozwija własną muzyczną drogę. Łączy różne inspiracje, by tworzyć brzmienie, które nie jest kopią stylu ojca.
Własne brzmienie zamiast cienia sławnego ojca
Jan występuje czasem z Kultem i zwykle wykonuje trzy lub cztery utwory, choć zna cały repertuar zespołu. Podczas koncertów na Teneryfie, zaplanowanych na 5 i 7 grudnia, zastąpił ojca, który przebywał w szpitalu. Zespół zdecydował się wtedy zagrać bez lidera, a Jan wniósł na scenę własną energię.
W jego twórczości reggae, hip-hop i alternatywa łączą się z doświadczeniem beatboxera i grafika. Znane nazwisko może otworzyć drzwi, jednak Staszewski buduje własny styl dzięki pomysłom, brzmieniu i konsekwencji.
Od beatboxu po projektowanie okładek: artystyczne talenty syna Kazika
Jan Staszewski od początku szuka własnego brzmienia, zamiast podążać śladami sławnego ojca. Występuje jako Janusz, a najbliższe są mu reggae, hip-hop i alternatywa. Dorastał w domu pełnym muzyki, jednak — jak podkreślał — rock nigdy go nie pociągał.
Poza muzyką Jan beatboxuje i projektuje okładki płyt Kazika. Przygotował oprawę m.in. albumów „12 groszy”, „Na żywo, ale w studio” i „Porozumienie ponad podziałami”. W 2011 roku wydał debiutancką płytę „Piosenki o miłości”, na którą złożyło się 14 autorskich utworów. Jego „Głowę do góry” można usłyszeć podczas akustycznych koncertów Kultu.
Oto kilka obszarów, w których Jan rozwija swoją działalność:
- śpiew i tworzenie własnej muzyki,
- beatboxowanie,
- projektowanie okładek płyt Kazika,
- występy z Kultem.
Gdy lider nie może wystąpić, syn staje na scenie i wspiera zespół
Jan rozwija własną karierę, a zarazem wspiera Kult na scenie. Zwykle śpiewa z zespołem trzy lub cztery utwory, choć zna cały jego repertuar. Wystąpił też podczas zaplanowanych koncertów na Teneryfie, gdy Kazik trafił do szpitala, a muzycy postanowili zagrać bez lidera. Jego udział miał wesprzeć zespół i okazać szacunek publiczności.
Jan łączy śpiew, beatbox, projektowanie i rozwijanie własnej tożsamości artystycznej. Rodzinne inspiracje traktuje jako punkt wyjścia, nie gotowy scenariusz: zamiast naśladować rockowy styl Kazika, wybrał reggae, hip-hop i alternatywę, a przy tym działa w kilku dziedzinach.
Ciekawostka: Jan Staszewski zna cały repertuar Kultu, choć podczas koncertów zwykle wykonuje z zespołem tylko trzy lub cztery utwory.
Janusz na scenie Kultu: jak zastępuje ojca podczas koncertów
Jan Staszewski, znany jako Janusz, może wesprzeć Kult podczas koncertu bez Kazika: przygotować repertuar, dopasować wykonanie i zachować własny styl.
- Ustal zakres występu. Uzgodnij z zespołem, które utwory zaśpiewasz. Jan zwykle wykonywał trzy–cztery piosenki Kultu, choć znał cały repertuar. Na Teneryfie miał wesprzeć grupę podczas nieobecności jej lidera.
- Dopasuj wykonanie do koncertu. Przygotuj partie wokalne zgodne z aranżacjami Kultu, ale nie naśladuj Kazika. Tworzysz muzykę głównie w klimacie reggae i alternatywy, dlatego zachowaj odrębność od rockowego repertuaru ojca.
- Wybierz utwory dla publiczności. Uwzględnij piosenki znane fanom, na przykład „Głowa do góry”, wykonywaną podczas akustycznych koncertów Kultu. Możesz też zaprezentować własne utwory. Zadebiutowałeś w 2011 roku albumem „Piosenki o miłości”, który zawiera 14 kompozycji.
- Wykorzystaj doświadczenie muzyczne. Oprzyj występ na umiejętnościach wokalnych, beatboksie i pracy z muzyką. Projektowałeś również okładki płyt Kazika, między innymi „12 groszy”, „Na żywo, ale w studio” i „Porozumienie ponad podziałami”.
- Uszanuj rolę zastępcy. Podkreśl, że wspierasz zespół i nieobecnego lidera, a nie próbujesz zająć jego miejsca. Kult wystąpił na Teneryfie mimo hospitalizacji Kazika, uwzględniając plany publiczności, która przyjechała na koncert.
Kazimierz i Jan Staszewscy: co wiadomo o synach lidera Kultu?
Kazik Staszewski i jego żona Anna mają dwóch synów: Kazimierza, urodzonego w 1985 roku, oraz Jana, który przyszedł na świat dwa lata później. O starszym z braci wiadomo niewiele, bo nie jest postacią medialną i rzadko pojawia się w doniesieniach o działalności ojca. Jan wybrał własną drogę artystyczną, choć dorastał w domu, w którym muzyka towarzyszyła rodzinie na co dzień.
Jan Staszewski występuje pod pseudonimem Janusz. Tworzy muzykę z pogranicza reggae, hip-hopu i alternatywy, a nie rocka Kultu. Jest muzykiem, wokalistą i beatboxerem, projektuje też okładki płyt Kazika. Opracował oprawę graficzną albumów „12 groszy”, „Na żywo, ale w studio” i „Porozumienie ponad podziałami”. W 2011 roku wydał debiutancki album „Piosenki o miłości” z 14 autorskimi utworami. Podkreślał, że chce zbudować własną pozycję, zamiast korzystać z nazwiska ojca.
Własny styl i scena Kultu: muzyczna droga Jana
Jan rozwija własne projekty, ale czasem występuje też z zespołem ojca. Zwykle śpiewa na koncertach trzy lub cztery utwory i zna cały repertuar Kultu. Jego piosenka „Głowa do góry” pojawia się podczas akustycznych występów grupy. Dzięki temu swobodnie łączy własną twórczość z gościnnymi występami, nie kopiując stylu Kazika.
O Janie zrobiło się głośniej przed planowanymi koncertami Kultu na Teneryfie. Gdy Kazik trafił tam do szpitala z poważnymi powikłaniami po usunięciu wyrostka, zespół postanowił wystąpić bez lidera, a Jan miał wesprzeć muzyków na scenie. Ta sytuacja pokazała, jak rodzinne więzi łączą się z muzyką. Jednocześnie każdy z synów pozostaje osobną postacią: o starszym wiadomo niewiele, a Jan konsekwentnie buduje własną karierę artystyczną.
Ciekawostką jest to, że Jan Staszewski łączy muzykę z projektowaniem graficznym — opracował okładki kilku albumów ojca, m.in. „12 groszy” i „Porozumienie ponad podziałami”.
